Elfriede Jelinek
Literacka idolka feministek.
Powieściowy debiut austriackiej pisarki Elfriede Jelinek pochodzi już z 1979 roku. Jednak w większości krajów, w tym w Polsce, zaczęło być o niej głośniej dopiero cztery lata temu, kiedy otrzymała literacką nagrodę Nobla. Pierwszą książką, która zdobyła w Polsce znaczną popularność, była powieść „Pianistka”, napisana dwadzieścia pięć lat temu. To opowieść o nauczycielce gry na pianinie, która popada w obsesyjne uczucie do jednego ze swoich uczniów. Jest ona kobietą zdominowaną przez bardzo zaborczą matkę, przez co cierpi na niezwykle niskie poczucie własnej wartości. Często się samookalecza, a seksualne napięcie, które się w niej kumuluje i nie znajduje wyjścia, rozładowuje oglądając filmy porno i podglądając kochające się pary. Uczucie, jakie wywołuje w niej młodszy mężczyzna, zamiast jej pomóc, pogarsza tylko jej stan. Jelinek uznawana jest za symbol literatury feministycznej. W swych książkach głównymi bohaterkami czyni bowiem kobiety, ranione nieustannie przez mężczyzn i ukazujące najgorsze cechy systemu patriarchalnego, który zdominował współczesne rodziny i społeczeństwa. Krytyce poddawana jest często pornograficzność jej książek, jednak nie ulega wątpliwości, że mają one w sobie jakiś niezwykły, aczkolwiek bardzo ciężki do „przetrawienia”, specyficzny klimat.